apple music revolutionary music service

Apple Music: Game changer of déjà vu?

Wie de geschiedenis van het digitale muziek luisteren kent, weet dat de lancering van de iTunes Music Store in het vorige decennium een commerciële meesterzet was. Maar er waren kapers op de kust. Streamingdiensten, met Spotify op kop, wonnen sterk aan populariteit. Vorige week kwam ook Apple’s streamingdienst (Apple Music) op de markt. Is de dienst hopeloos te laat of een duchtig concurrent voor de gevestigde waarden? In deze review zocht ik het zelf uit.

Het is 1999. Aan een razend tempo dringt het internet door in de woonkamers en harten van gezinnen wereldwijd. Het is het tijdperk van de eerste internetverbindingen van hoge snelheid, het tijdperk van Kid City, Winamp, ICQ, MSN Messenger, Counter-Strike en mIRC. Maar 1999 is vooral het jaar van Napster. Dit briljant stukje software maakte het haar gebruikers mogelijk om zeer eenvoudig muziek (MP3’tjes van lage kwaliteit) met elkaar te delen. Deze muzikale revolutie stelde multinationals en beleidsmakers wereldwijd voor een vraagstuk: Is dit het einde van de muziekindustrie?

Belangengroepen slaagden erin om Napster juridisch dood te maken. Napster was echter maar 1 gezicht van de Hydra die de manier waarop we naar muziek luisteren voor altijd zou veranderen. Hak 1 hoofd af, en er komen 7 anderen in de plaats. Napster was snel vergeten: zoals Clearasil menig puber voorzag van acnezalf, zo verschaften Kazaa, eMule, Gnutella en Morpheus hen van hun dagelijkse portie skatepunk, mezelf incluis.

old itunes ad

Het was voornamelijk Apple die de digitale muziekrevolutie wist te kapen en er een winstevend handeltje van kon maken. Als een deus ex machina lanceerde Apple in 2003 de iTunes Music Store. Iedereen met een VISA kon met enkele kliks en tegen een vriendenprijsje albums en individuele nummers aanschaffen. Dankzij de combinatie van iTunes, een briljante marketingcampagne en geweldige hardware zoals de iPod werd Steve Jobs de patroonheilige van de muziekindustrie.

Jaren gingen voorbij. iTunes kreeg haar esthetische updates; nieuwe iPods, iPhones en iPad werden in verschillende kleuren en formaten uit de grond gestampt en de man die Apple uit troebel water wist te schipperen en daarmee een goddelijke status verwierf blies in 2011 zijn laatste adem uit. Alleen Elvis blijft bestaan.

Kapers op de kust

Het verdienmodel van iTunes was niet uniek. Eenmaal een gebruiker een nummertje aankocht kon de koper het album downloaden naar een drager waardoor hij “eigenaar” werd van het aangeschafte nummer.

Maar waarom betalen voor een MP3’tje van Amy Winehouse of Timbaland wanneer je de muziek eenvoudigweg op websites zoals YouTube kon beluisteren en bekijken? Met dit in het achterhoofd werd de streamingdienst Spotify boven het doopvont gehouden: Voor een relatief klein bedrag kregen de gebruikers waar en wanneer ze wilden toegang tot het werk van miljoenen bekende en minder bekende artiesten. Eén voorwaarde: De muziek kan niet opgeslagen of verspreid worden. Het Open Music Model ging viraal.

Op 14 juli 2011, net geen 4 jaar geleden, kwam de muzikale streamingdienst Spotify ook naar België. Nog diezelfde dag ging mijn muziekcollectie, het resultaat van jarenlang downloaden, CD’s rippen en harde schijven uitwisselen integraal de prullenbak in. Gebruikers kregen bij het inschrijven de kans om 6 maand gratis Spotify te gebruiken als ze vertelden waarom ze voor Spotify kozen. Ik schreef een lijvig stukje proza en werd tot één van de gelukkige winnaars gekroond.

Alternatieven schoten als paddestoelen uit de grond: Deezer, Google Play Music en Rdio zijn slechts enkele van de bekendste alternatieven. Artists-turned-millionaires, Taylor Swift, Kanye West, Alicia Keys en heel wat andere grote namen uit de muziekindustrie steunden uit protest tegen de lage vergoedingen bij andere streamingdiensten de muziekdienst van entrapreneur Jay-Z: Tidal. De 16 steenrijke artiesten beklommen op 30 maart het podium voor een nobele zaak: Tidal zal artiesten beter vergoeden dan de competitie.

On a side note: Wat is het probleem met Tidal?

To gain the maximum publicity for Tidal, Jay Z held a star-studded event attended by some of his fellow musicians. Thus, we had the pleasure of seeing the likes of Madonna, Kanye West, Daft Punk, Jack White, Rihanna, and Chris Martin all pledging allegiance to Tidal. Literally pledging allegiance, as they all signed a declaration of some kind.

The problem is they’re all already massively rich and successful. If you want to persuade people that Tidal is some kind of revolution aimed at giving the power back to the musicians, don’t invite a host of already successful artists on stage who are collectively worth billions of dollars.

Apple Music: The hunted becomes the hunter

30 juni 2015: Apple lanceert Apple Music. Hopeloos te laat? Net op tijd? Of game changer? Op WWDC 2015 (Apple’s Worldwide Developer Conference) werd Apple Music voorgesteld als een Revolutionary Music Service. Voor de prijs van een album krijgt de gebruiker toegang tot 30+ miljoen nummers.

Ondanks het feit dat Apple eerder laat is met het lanceren van een eigen streamingdienst, wordt er met geen woord gerept over de concurrentie. Apple Music is naar eigen zeggen revolutionair, en wel omwille van deze redenen:

  • Apple Music helpt jou bij het kiezen van muziek die je waarschijnlijk geweldig zal vinden. Met andere woorden: Je hoeft zelf geen playlists meer samen te stellen.
  • In Apple Music werd een radiostation geïntegreerd, waar muziek samengesteld wordt door enkele legendarische mensen uit de muziekindustrie.
  • ‘Connect’ is een nieuw sociaal medium waar artiesten exclusieve content kunnen delen met hun fans.

Spotify’s CEO, Daniel Ek, antwoordde met de volgende tweet:Daniel Ek Apple Music Twitter Response

Hij, en vele anderen die de Keynote bekeken hadden namelijk dezelfde retorische vraag op hun lippen liggen: “Bestaat dit niet al?”

Spotify, Deezer en Google Music bieden al een hele tijd voorgemaakte afspeellijsten aan die opgebouwd zijn vanuit de interesses van de gebruiker. Een radiozender, daar zet je gewoon de radio voor aan en exclusieve content die vind je zonder problemen op Facebook, Instagram en Twitter. Die drie maand gratis zijn wel mooi, ja. Een gratis testperiode was ten slotte ook de reden waarom ik ooit de overstap maakte van Spotify naar Google Music en van Google Music naar Deezer.

Ooit was Apple met iTunes de te verslagen eindbaas indien je een eigen muziekdienst wou aanbieden. Met Music is Apple echter aangewezen op achtervolgen: The hunted becomes the hunter.

Een vergelijking tussen Apple music en Spotify volgens businessinsider.com
Een vergelijking tussen Apple music en Spotify volgens businessinsider.com

Waarom de overstap maken naar Apple Music? Na het bekijken van de Keynote en het lezen van talloze blogs kon ik geen deftig antwoord verzinnen. Daarom besloot ik de drie gratis maanden te gebruiken om het te ontdekken. Hier volgen alvast mijn eerste indrukken van twee dagen Apple Music.

Opnieuw aanmelden

Ik bezit geen iPhone, iPod of iPad. Omdat Apple Music nog niet beschikbaar is op Android ben ik aangewezen op mijn computer. Start listening now belooft de website me. Die now mocht ik alvast ruim interpreteren. Om op een PC of Mac van de nieuwe streamingdienst te kunnen genieten moest ik eerst iTunes downloaden. Een joekel van meer dan 150 mb. Niet getreurd, de dag van vandaag lukt dit onder de minuut. Het installatieproces kwam in de vorm van de geweldige ervaring van 10 minuten naar je sterm zitten gapen terwijl de installatievoortgangsbalk volloopt.

Opstarten dan maar… nu… komt… ie… dan. Ja, de nieuwe iTunes stond te pronken op mijn scherm. Uit nieuwsgierigheid besloot ik even in mijn taakbeheer te kijken: iTunes gebruikt 500 mb van m’n RAM-geheugen: Dat is 200 mb meer dan photoshop met 4 grote afbeeldingen geopend. Mijn eerste ervaring was alvast om bij te huilen.

Go to the iTunes Store of Scan for media is het eerste wat ik te zien kreeg. Maar… ik wil gewoon 3 maand gratis naar muziek luisteren. Waar Apple Music verstopt zat, dat heeft me 5 minuten gekost om uit te zoeken. Door op NewFor You of Connect te klikken kreeg ik een foutmelding. Uiteindelijke geraakte ik waar ik moest zijn door in de footer van de iTunes Store op 90-days trial te klikken.

Het moet 5 jaar geleden zijn dat ik iTunes nog eens vanonder het stof haalde dus ik kies ervoor om een nieuwe account te maken. Nope. Dit e-mailadres is al in gebruik. Gelukkig wist ik mijn paswoord nog en kon ik me opnieuw aanmelden met mijn vertrouwde account. Mijn account heeft een review nodig. Ik moet drie veiligheidsvragen opgeven zodat ik later mijn paswoord zou kunnen opvragen indien ik het vergeet. Klaar.

Opnieuw aanmelden.

Ik moet akkoord gaan met een reeks voorwaarden die niemand leest.

Opnieuw aanmelden.

Vervolgens mocht ik mijn VISA-gegevens achterlaten zodat ik na drie maand vergeten ben dat ik Apple de toestemming gaf om 10 euro van mijn rekening te halen.

Boem: een rood kadertje. De transactie kan niet verwerkt worden. Na een avondje tevergeefs Googlen in de hoop een antwoord te vinden waarom ik niet kon genieten van de revolutionaire muziekdienst van Apple besloot ik mijn laptop toe te gooien. Dat ze hun appel steken waar de zon niet schijnt.

Het is weekend en ik besluit opnieuw een poging te doen. EUREKA. Mijn VISA wordt ditmaal wel aanvaard.

Opnieuw aanmelden.

“Vertel ons wat je leuk vindt”

Om te “starten” met Apple Music mocht ik op een intuïtieve wijze aanduiden welke genres ik regelmatig naar luister en welke artiesten mijn voorkeur genieten. Op basis van die keuze werd een hele lijst met suggesties gegenereerd en werden er afspeellijsten voor mij samen gesteld.

apple tell us what you like

 

Niets nieuws onder de zon. De drie grote concurrenten die ik reeds enkele maanden gebruikt heb doen eigenlijk net hetzelfde. Op eerste pagina worden net als bij Apple Music albums en nieuwe nummers aangeraden die volgens hun algoritme relevant zijn voor mij.

Ik besloot de tab Radio eens uit te proberen. Daar vond ik muzieklijsten die samengesteld werden door mensen bij Apple. Die zijn zeker niet slecht. Toen ik de categorie singer-songwriter liet spelen moest ik eens bevestigend pruillippen toen de Belgische band Isbells begon te spelen. Voorts sluit ik me aan bij de talrijke critici: Beats 1, dé radiozender waar Apple mee uitpakt, is fantastisch. De combinatie van nieuw talent met klassiekers smaakte naar meer.

Dan is er nog Connect. Ik was benieuwd of ik hier achter de schermen kan kijken van mijn favoriete artiesten. Ik zag 1 foto die acht dagen geleden werd geüpload door Ray LaMontagne… en that’s it. Niet dat dit mij ook maar een snars interesseert, maar ik kan mij inbeelden dat artiesten en hun social media managers wel andere zaken te doen hebben dan hun Apple Music artiestenaccount te beheren.

apple music itunes desktop

Het navigeren tussen afspeellijsten, albums en wat mij aangeraden wordt door Apple verliep zeer stroef en contra-intuïtief. Volgens mij is Apple Music in iTunes geïntegreerd door een stagair-developer die dankzij een verre neef die zetelt in de raad van bestuur bij Apple aan de slag is kunnen gaan. Halverwege zijn taak was hij tevreden genoeg om zijn voetjes op zijn bureau te leggen en het product bij zijn oversten af te leveren.

De druppel die de emmer deed overlopen was het aanmaken van een afspeellijst. Die ene eigenschap van een streamingdienst die vlot zou moeten verlopen, duurt een eeuwigheid om uit te zoeken en eenmaal gevonden… een eeuwigheid om uit te voeren.

Apple Music (althans de desktopversie) is een regelrechte ramp. Het is zo slecht dat ik het in het hoekje plaats waar ook mijn CD van Rebecca Black, mijn DVD van Dracula 3000 en mijn Yarvik-tablet zich bevinden.

apple music war on drugs lost in the dream

Uitschrijven op mijn Apple Music account? Een naald in een hooiberg. Het zit zoals bij veel betalende online diensten goed verstopt. Zo goed dat ik het moest gaan googlen. Heb jij Apple Music toch geprobeerd en kom je net zoals ik van een kale reis terug? Je vindt hier de juiste instructies om jouw abonnement op te zeggen en nodeloze kosten te vermijden.

Het verdict

Apple Music is hopeloos te laat en op achtervolgen aangewezen. De innovativiteit waar Apple 10 jaar geleden ieders hart mee kon veroveren is werkelijk nergens te bespeuren. Hoewel Apple Music volgens getuigen vlot overvloeit in iOs, het besturingssysteem van Apple, is de desktopversie een regelrechte hel.

De revolutionary music service die Apple aankondigde is een zoveelste kloon van het Open Music Model en biedt geen echte meerwaarde tegenover zijn concurrenten. Integendeel, Apple is in hetzelfde bedje ziek als Microsoft in het vorige decennium: verder teren op wat er is en werkt. De integratie van Apple Music in iTunes is log, verwarrend en niet gebruiksvriendelijk.

Ik neem me voor om deel 2 te schrijven bij de release van de Android Client voor Apple Music. Hopelijk met beter nieuws. Tot dan.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *