Flic: Het knopje waar je alles en niks mee doet

Sinds enkele weken hangt er een wit bolletje te pronken onder het blad van onze salontafel. Dat witte bolletje is het Zwitsers zakmes onder de knopjes. “Is het een werktuig, is het een kogel? Nee dat is het niet. Het is de Flic Button die je onder mijn salontafel ziet.” Een kleine review.

Flic is het draadloze knopje dat via een Bluetooth-verbinding naar jouw smartphone jouw lichten en muziek kan bedienen, de locatie van je GSM kan verklappen en een contactpersoon jouw locatie verstuurt als je in nood bent. Je kan er zelf pizza mee bestellen.

Flic2

Het project zocht via crowdfunding platform IndieGogo naar middelen om gerealiseerd te worden. De wildste verwachtingen werden overschreden en op 17 januari stond de teller op 946.273 dollar, bijna een miljoen of 8 keer het nodige bedrag.

De innerlijke nerd in me was met geen stokken van de Paypal account weg te houden. Nog geen minuut na het bezoeken van de crowdfund-pagina was ik een fiere backer van het project.

Hoewel Flic reeds in de zomer van 2015 ontwikkeld was en wereldwijd geleverd werd had ik ‘m pas in december in m’n handen. Het kostte me geduld en een vriendelijk mailtje met de vraag of ze me vergeten waren. En ja, ze waren me vergeten. Een heel jaar wachten op het meest veelzijdige bolletje op aarde omdat ze me vergeten waren.

Mijn flic lag waarschijnlijk helemaal onderaan
Het Flic warenhuis in Maleisië: mijn flic lag waarschijnlijk helemaal onderaan.

Flic maakt een eind aan first-world-problems

Nee, Flic zal kanker niet uit de wereld helpen. Dat geweldige nieuws kregen we vorige week al. Het bewijst ook niet dat zwaartekrachtsgolven bestaan. Wat kan het dan wel?

Wel. Ken je dat moment dat je muziek aan het streamen bent naar je Sonos of Chromecast, en je muziek wilt uitdoen omdat je in slaap aan het vallen bent? Dan moet je naar je smartphone grijpen, het scherm aanzetten en op pauze duwen. Dat gruwelijke moment, daar maakt Flic een einde aan. 1 druk op de knop en de muziek staat uit.

Of het moment dat je op een etentje bent en je wil een groepsfoto pakken waar je zelf ook op wilt staan. Dat moment dat zelfs de selfiestick niet lang genoeg is om iedereen op de foto te krijgen en je te sociaal gehandicapt bent om een toevallige passant te vragen om een foto trekken, dan komt Flic van pas. Je balanceert je GSM op een recht oppervlak, gaat bij de groep staan en drukt op het knopje. Cheese!

Of na een glaasje wandel je ’s nachts naar huis en je merkt dat onguur type dezelfde richting uitwandelt. Moet die man écht dezelfde richting uit of is hij uit op die stapel briefjes van 100 die uit jouw jaszak hangen te bengelen? Met één druk op de knop worden je GPS-coördinaten naar een contactpersoon gestuurd met een boodschap dat je je onveilig voelt. Zo heeft de ongure man rustig de tijd om het geld te pikken, maar kan je achteraf samen met je contactpersoon naar huis wandelen.

“Zeg Roel, wat doe jij eigenlijk met jouw Flic?” – Het is een vraag die me dagelijks gesteld wordt. Nou, als ik eenmaal duw pauzeert hij m’n muziek, als ik tweemaal duw begint het volgende liedje te spelen en als ik lang duw dan pauzeert hij wat er ook op m’n Chromecast aan het spelen is.

Domotica for dummies

Ondanks die veelzijdigheid val Flic, moet het niet onderdoen aan gebruiksvriendelijkheid. Flic heeft een app voor Android en iPhone en met enkele duwtjes op je scherm ben je vertrokken.

Flic App Android Flic App Android Flic App Android Sonos

Trouwens, een verbinding tussen Flic en IFTTT opent heel wat mogelijkheden. Zo ben ik erin geslaagd het weerbericht voor morgen met 1 druk op de knop naar Slack publiceren.

Flic’r op en koop ‘m zelf

Nee, een kernwapenvrije wereld lukt niet met één druk op de knop. Maar gelukkig pauzeert mijn muziek wanneer ik het wil. Als je een smart home hebt zijn de mogelijkheden waarschijnlijk een stuk uitgebreider. Als ik wil dat je één ding onthoudt uit deze Flic review dan is het dat een Flic vooral een leuk hebbedingetje is dat zijn nut pas bewijst als je je fantasie gebruikt.

Wil je Flic zelf in huis halen? Eén stuk kost 39 dollar, vier stuks kosten 109 dollar. Veel plezier!

 

Breng zelf brood op de plank en schaaf je spreekwoorden bij

Die van ons is gepassioneerd door koken. Onze knusse woonst is dan ook een doolhof langs kookboeken en kooktijdschriften. Eén van die magazines waar we sinds jaar en dag op geabonneerd zijn is Libelle Lekker. Desondanks het feit dat voor mij ‘koken’ op de hobbyranglijst ergens tussen ‘kantklossen’ en ‘fierljeppen’ staat wou ik toch de keukenrobot eens testen die recentelijk mijn ouderlijk huis verliet en nu naast onze koffiemachine staat te pronken. Een uitgelezen kans om zelf brood te maken en de Libelle Lekker, de keukenrobot en de talenten van mijn keukenprinses te combineren. Bakker voor 1 dag: we maken meergranenstokbrood.

Om zelf brood te bakken heb je eigenlijk niet veel nodig. Enkel de gist, het water en het bloem zijn broodnodig. De prijs en het volume van je winkelmandje hangen voornamelijk af het aantal zaden en pitten die je in je broodjes wilt. En voor die zaden hoef je niet per se naar een speciaalzaak. Je vind ze tegenwoordig in je supermarkt. Dankzij de kookrage die reeds enkele jaren Vlaanderen in haar macht houdt verkoopt dat daar als zoete broodjes.

Lees verder Breng zelf brood op de plank en schaaf je spreekwoorden bij

Calais: De laatste horde naar Abbey Road

60 miljoen mensen zijn op de vlucht. Dat is meer dan 5 keer de totale Belgische bevolking. Vijf Vlaanderens, Walloniës en Brussels die op een paar maanden tijd de benen nemen. Van die 60 miljoen heeft één op zes de Syrische nationaliteit. Meer dan de helft van hen heeft Syrië (nog) niet verlaten en zocht in eigen land elders onderdak. Meer dan 4 miljoen Syrische mannen en vrouwen – een kwart daarvan is kind – vonden primitief onderdak in de buurlanden

Zo bevinden er zich 1.9 miljoen vluchtelingen in Turkije, 1.2 miljoen vluchtelingen in het kleine landje Libanon, 600.000 in Jordanië, 250.000 in Irak en 125.000 in Egypte. Een kleine minderheid liet de overvolle vluchtelingenkampen achter zich en trekt richting Europa…

Lees verder Calais: De laatste horde naar Abbey Road

Exploding Kittens: Dit kaartspel is leuker dan jouw Angry Birds!

Iedereen die meer dan 2 uur per dag op het internet vertoeft kan niet anders dan een speciale verhouding hebben met deze pluizige landmijnen, zo ook Mathew Inman. Hij is de geestelijke vader van de populaire website The Oatmeal, een website met bizarre tekeningen van Tyranosaurussen, dikke Amerikanen en baardige mannen. Maar voornamelijk van katten.

The Oatmeal onderricht je over het gebruik van de puntkomma, richt zich tot Amerikaans senator Ted Cruz over net neutralityvertelt je alles over zijn hond, legt uit waarom hij marathons loopt en verklaart openlijk zijn liefde voor de bidsprinkhaankreeft. Daarenboven wist Inman een museum te bouwen over Nikola Tesla.

Voor alle ailurofielen – dat is de wetenschappelijke term voor crazy cat ladies – tekende Inman het boek ‘How to tell if your cat is plotting to kill you’. Nu was het de beurt aan ‘Exploding Kittens‘: een geestig kaartspel zonder tactiek of strategie. “Leer het op twee minuten, speel het vijftien minuten.”

‘Exploding Kittens’ is het resultaat van een samenwerking tussen spelletjesbedenkers Elan Lee en Shane Small en het genie van The Oatmeal, Matthew Inman.  Het spel kwam tot stand dankzij een crowdfundcampagne op kickstarter. Dankzij deze campagne sneuvelden diverse records. ‘Exploding Kittens’ ging viraal, haalde 1 miljoen dollar op in 7 uur tijd, werd Kickstarter’s meest gebackte campagne (aantal mensen die het project steunen) en het sterkst gesponsorde spel (hoeveel geld haalt het op) ooit.

De spelregels zijn simpel. Speel je kaarten, en na elke beurt trek je een kaart van de stapel. Wie een exploding kitten trekt verliest het spel. Je kan de exploding kittens ontmijnen of je kan met behulp van handige kaarten het recht verdienen om een beurt over te slaan of om de bovenste drie kaarten te bekijken.

Een beetje zoals Uno, maar dan met snorharen.

Ik was één van de early birds die op de eerste dag het spel wist aan te schaffen. Ik hoopte een uniek stuk in mijn handen te krijgen, maar als snel ontdekte ik dat ik mijn coolheid met 219.000 anderen zou moeten delen. Daarenboven is het spel nu vrij beschikbaar op Amazon. Goed nieuws voor jou, dus! Heb je genoeg van Angry Birds, Ruzzle en Clash of Clans? Nood aan een origineel cadeau? Misschien is Exploding Kittens ook iets voor jou.

So, who want’s to play? This caturday?

Uren spelplezier! #explodingkittens #kickstarter

A photo posted by Roel Dama (@platitudinous_roel) on

Niet gekocht bij primark, toch een hypocriete lul

Zomer, de solden zijn net gepasseerd. Het festivalseizoen is volop bezig. Ook in Gent is er enige drukte te bespeuren. De Gentse Feesten zijn echter al lang gepasseerd. Vanwaar die drukte? Niet voor de nieuwste kliek gitaarhelden op een gigantisch podium. Wel voor de laatste nieuwe aanwinst voor de Gentse winkelstraten. Achter de lange wachtrijen bevindt zich een paar glazen deuren met de letters “Primark”: Textiel aan dumpingprijzen. Komt dat zien!

Primark Gent: De kolossale bunkerwinkel die van 9 tot 19u verantwoordelijk is voor de renaissance van de Langemunt. Jong, oud, dik, dun, zwart of blank. Er valt geen sticker te kleven op de doorsnee klant. Logisch? Wie wil er nu geen paar schoenen voor 3 of 4 euro of een jeans voor 7 euro?

Lees verder Niet gekocht bij primark, toch een hypocriete lul

Apple Music: Game changer of déjà vu?

Wie de geschiedenis van het digitale muziek luisteren kent, weet dat de lancering van de iTunes Music Store in het vorige decennium een commerciële meesterzet was. Maar er waren kapers op de kust. Streamingdiensten, met Spotify op kop, wonnen sterk aan populariteit. Vorige week kwam ook Apple’s streamingdienst (Apple Music) op de markt. Is de dienst hopeloos te laat of een duchtig concurrent voor de gevestigde waarden? In deze review zocht ik het zelf uit.

Het is 1999. Aan een razend tempo dringt het internet door in de woonkamers en harten van gezinnen wereldwijd. Het is het tijdperk van de eerste internetverbindingen van hoge snelheid, het tijdperk van Kid City, Winamp, ICQ, MSN Messenger, Counter-Strike en mIRC. Maar 1999 is vooral het jaar van Napster. Dit briljant stukje software maakte het haar gebruikers mogelijk om zeer eenvoudig muziek (MP3’tjes van lage kwaliteit) met elkaar te delen. Deze muzikale revolutie stelde multinationals en beleidsmakers wereldwijd voor een vraagstuk: Is dit het einde van de muziekindustrie?

Lees verder Apple Music: Game changer of déjà vu?

Aan de rand van de beschaving: De échte Coolblue-winkel in Lochristi

“Yo listen up here’s a story about a little guy that lives in a blue world” waren woorden uit het legendarische nummer ‘Blue’ uit 1995 van one-hit-wonder Eiffel 65. Twee dagen lang voelde ik me het blauwe mannetje uit het lied. Ik heb me schaamteloos laten meeslepen in de naadloos uitgedachte cross-channel marketingstrategie van online & offline electronicagigant Coolblue. Ik liet me leiden naar de rand van de beschaving: Tussen Zeveneken en Lochristi, zo’n 10 km van Gent.

Gisteren bevond ik me, zoals wel vaker, in het kleinste kamertje. Normaal gezien een moment van bezinning en introspectie. Toen niet. Mijn gedachten waren eerder van materialistische aard; het drong tot me door dat ik die dag mijn smartphone terug moest bezorgen aan mijn werkgever. Met andere woorden, zonder nieuwe smartphone zou deze Generatie Y’er geamputeerd door het leven gaan. Ik besloot de weinige tijd die mij en mijn smartphone nog restte nuttig te gebruiken en sprak tot het toestel: “Ok google. smartphone kopen.”

Lees verder Aan de rand van de beschaving: De échte Coolblue-winkel in Lochristi

Verpakkingsarm winkelen: Red de garnaal, shop met een bokaal

270.000 ton. Dat is de hoeveelheid plastic dat ronddrijft in onze oceanen volgens een recente wetenschappelijke studie. Plastic breekt heel traag af. Meer nog, verdwijnen doet het eigenlijk nooit. Door de blootstelling aan de golven en het zonlicht delen stukken plastic zich constant op tot hele kleine micropartikelen. Zeedieren raken erin verstrikt of het belandt in hun maag.  In Gent willen 5 enthousiastelingen er iets aan doen: maak kennis met de winkel zonder verpakking, Ohne.

Een mooie houten vloer, een lange oude tafel in het midden van de ruimte en een muur vol kauwgomballenmachinerie gevuld met nootjes, zaden en ontbijtgranen. Dat alles verlicht door een tiental TL-lampen. Als het op culinaire ecotrends aankomt, stond ik in het midden van het universum. Ik had nog maar net gehoord van de derde verpakkingsloze winkel in België en een dag later snoof ik reeds de geur van dit hippe winkelconcept op.

Lees verder Verpakkingsarm winkelen: Red de garnaal, shop met een bokaal

Autodelen: Revolutie op 4 wielen

Een hekel aan het openbaar vervoer? Geen geld voor een eigen auto? Dan is autodelen iets voor jou! En daar hoef je geen zelfverklaarde wereldverbeteraar voor te zijn. Om tijdens de Tweede Wereldoorlog benzine te besparen, moedigde de Amerikaanse overheid het reeds aan (zie foto). U ziet het. Autodelen is lang niet enkel voor neohippies met bijhorende manbun en sandalen. Ook vandaag delen reeds duizenden Vlaamse gezinnen én bedrijven een gigantisch wagenpark. 

Je zag ze misschien al eens rijden of langs de kant van de weg, de grijze Citroën C3’s of Volkswagen Polo’s met oranje letters: “Cambio“. Wie een woordje Spaans spreekt weet dat het over verandering gaat. En die naam is niet toevallig. Cambio wil de manier waarop we ons verplaatsen radicaal veranderen. Geen gevulde straten zonder parkeerplaatsen meer, geen wagens die meer dan de helft van de tijd niet gebruikt worden en wie weet… minder files. Een medewerker bij Cambio deelde ons mede dat 1 Cambio tot wel 12 wagens van de baan haalt en mensen aanmoedigt om zich op een alternatieve manier – fiets of openbaar vervoer – te verplaatsen.

cambio kaart auto bakje leggen

Hoe doen ze dat? Auto’s delen: Wie lid wordt van Cambio heeft toegang tot de verschillende wagenparken in zijn of haar buurt. Grote boodschappen doen? Grootvader naar de kaartersclub of kinderen naar de voetbal brengen? De perfecte gelegenheid om een Cambio te boeken! En dat is tegenwoordig gemakkelijker dan – bijvoorbeeld – jouw privacy-instellingen in Facebook aanpassen.

Lees verder Autodelen: Revolutie op 4 wielen

Niks te verbergen? Toch heb je recht op meer privacy!

“Ik heb niks te verbergen” is een veel gehoord agument in het debat over hoe ver de overheid mag gaan in het verzamelen van data van haar eigen burgers. Maar klopt dat? Heb je niks te vrezen als je niks te verbergen hebt? Ik zoek het uit in dit blogbericht en geef je enkele tips mee om jouw online privacy wat aan te scherpen. Wie nu al geen zin meer heeft om verder te lezen hoop ik toch te overtuigen met de belofte dat dit geen artikel is met geek-praat en samenzweringstheorieën.

Lees verder Niks te verbergen? Toch heb je recht op meer privacy!